تبلیغات
سال اصلاح الگوی مصرف - سخنرانی حجت الاسلام سید محمّد اجنوی نژاد در مورد سال اصلاح الگوی مصرف(قسمت اوّل)
سال اصلاح الگوی مصرف
سال 1388 به فرمان رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران سال اصلاح الگوی مصرف نام گذاری شد

آرشیو موضوعی

آرشیو

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پست ثابت


سخنرانی حجت الاسلام سید محمّد اجنوی نژاد در مورد سال اصلاح الگوی مصرف(قسمت اوّل)

جهت دانلود سخنرانی با حجم 35 مگابایت . مدّت زمان 1 ساعت 17 دقیقه اینجا را کلیک کنید.

سخنران:سید محمد اجنوی نژاد(15 فروردین 1388)

توجه:در طی سخنرانی بعضی از سخنان رهبر در آغاز سال 1388 تحلیل می شوند.

متن سخنرانی:

 

بر طبق روال سال های قبل ، امسال نیز اوِّلین جلسات سال را به شرح آن سالی كه در آن قرار داریم – كه امسال سال اصلاح الگوی مصرف است – اختصاص می دهیم .

در نام گذاری امسال یك پیام مخفی وجود دارد و آن این است كه روال مملكت ما زیاد مورد رضایت نیست . سال های قبل به نام های پیامبر (ص) ، امیرالمؤمنین (ع) و ... نامیده می شدند . امّا امسال از كلاس بالای معنویت به كلاس پایین ترك یك گناه كبیره افول كرده ایم : سال اصلاح الگوی مصرف ! یك دفعه كلاس نام گذاری سال ها افت شدیدی پیدا كرد . اگر همین طور پیش برود ، سال دیگر می شود اصلاح مصرف گاز ، سال بعدش می شود سال ترك شهوات ، سال بعد سال درس خواندن و ... .

از آن جایی كه امسال 8/8/88 با میلاد امام رضا (ع) و جمعه مصادف شده ، انتظار می رفت كه سال امام رضا (ع) نامیده شود . امّا پیام مخفی نامگذاری امسال به این نام ( اصلاح الگوی مصرف ) ، این است كه در سطوح پایین عمل و اخلاق هنوز مردم ما مشكل دارند ، بنابراین نام گذاری سال ها در سطوح بالا افت می كند .

این بحث 3 محور دارد . محور اوّل : بررسی پیام ، محور دوم : بررسی كلمه اسراف و تبذیر به عنوان یك گناه كبیره  و محور سوم : بررسی راه حل .

اوّل نگاهی به بعضی از جملات پیام می كنیم : « ما دچار اسراف هستیم ، بسیاری از منابع كشور ما دچار اسراف گری های ماست و این امر منتهی به شكاف بین فقرا و اغنیا می شود . » بحث عدالت از منظر اقتصادی ! یعنی اوّلاً ما دچار اسراف هستیم و داریم اسراف می كنیم و اسراف كردن علاوه بر این كه برای آخرت ما مشكل مشكل ایجاد می كند ، مشكل دنیایی نیز برای ما به وجود می آورد و آن مشكل اقتصادی برای جامعه است ؛ شكاف بین اغنیا و فقرا دائم عریض تر می شود . فاصله‌ی بین فقر و غنا بیشتر می شود .

پس از این ، به اسراف های شخصی ، عمومی و در كلان بالاتر ، به اسراف های دولتی ، اجرایی و ... اشاره كردند .

توقّع مقام معظم رهبری در این پیام برنامه ریزی و حركت است . نه این كه بگوییم پیام مقام معظم رهبری این بوده كه اسراف نكنیم و بیاییم در و دیوار شهر را پر كنیم از پوستر هایی كه رویشان نوشته شده « اسراف نكنیم ! » و یا این كه چند تا سمینار چرب در كیش همراه با هتل و همه امكانات برگزار كنیم برای اسراف نكردن .

برنامه ریزی یعنی این كه عقلا ، متفكّرین و من و شما نیز در سطح خودمان به بررسی اسراف بپردازیم ، برنامه ریزی كنیم و سپس حركت كنیم . حتّی اگر شده یك اقدام كوچك انجام دهیم .

برای روشن تر شدن این فرمایشات ، من چند تا مثال از میان 200 – 300 مثال انتخاب كردم .

- مثلاً در مورد مصرف شكر در مملكت ما : بالاترین الگوی مصرف جهانی برای شكر 30 كیلوگرم در سال است . كشور ما حدود 3/1 میلیون تن شكر خودش تولید می كند . اگر بخواهیم به 30 كیلوگرم شكر حساب كنیم ، 2 میلیون تن شكر برای ما كافی است . امّا ما 10 برابر الگوی بالای مصرف جهانی شكر مصرف می كنیم . در نتیجه پارسال مجبور شدیم 6 میلیون تن شكر وارد كنیم . واردات یعنی زمین زدن اقتصاد . ما می توانستیم با 700000 كیلو سر و ته قضیه را به هم بیاوریم ؛ امّا داریم 6 میلیون تن وارد می كنیم .  در بالاترین الگوی مصرف ماهی یك كیلو شكر باید مصرف كنیم ؛ ما سرانه داریم نفری ماهی 10 كیلو شكر مصرف می كنیم .

- مصرف انرژی در كشور : كلّ مصرف انرژی در كشور ما 17 برابر ژاپن ، 5/8 برابر كلّ اروپا ، 1/2 برابر كشور یك میلیارد و پانصد میلیون نفری چین است . یعنی ما اندازه یك كشور 750 میلیون نفری انرژی مصرف می كنیم .

در بعضی جاها رفاه ما كمتر از اروپاست و دلیل آن این است كه در بعضی جاها ما خیلی اسراف می كنیم . آخه در كجای جهان این گونه انرژی مصرف می شود كه ما مصرف می كنیم ؟!

البتّه بعضی جاها سیاست های حكومتی و دولتی نیز مشكلاتی برای مصرف ایجاد می كند .

- مصرف آب سالم در كشور ما 70 برابر الگوی جهانی است . آب سالم در سایر كشور های جهان آبی كه برای استخر ، شستشوی ماشین ، آبیاری و شستن دست و صورت به كار می رود با آبی كه برای آشامیدن است فرق می كند . امّا در كشور ما آب آشامیدنی كه برای آن هزینه شده برای تمام مصارف ما به كار می رود . البتّه در این جا نیز باید به سیاست های اجرایی دولت توجّه كرد .

 نكته بعدی ، برخی فكر می كنند كه مقام معظم رهبری تازه به این مطلب اشاره كرده اند ؛ در حالی كه در این تاریخ ها به این موضوع اشاره شده :

11 / 2 / 87 : « ما به مصرف گرایی افراطی دچار هستیم . »

28 / 12 / 70 : « مصرف گرایی هم زیان اجتماعی ، هم زیان اقتصادی و هم زیان روانی و اخلاقی دارد . من مكرّر عرض كرده ام و باز هم می گویم و خواهش می كنم مصرف گرایی را رها كنید . »

25 / 9 / 71 در دیدار با زنان : « من به خانم های جوان و خانه دار عرض می كنم شأن زن مسلمان بالاتر از این است كه در دورانی كه بسیاری از مردم محتاج كمك اند ، بروند پول بدهند طلای اضافی بخرند ، زینت بخرند ، وسایل رنگارنگ بخرند و ... . »

21 / 7 / 86 : « ما مردم مُصرفی هستیم ، اسراف در آب ، در نان ، در تنقلات ، در بنزین و در ... . »

4 / 1 / 79 در پیام نوروزی ، 26 / 1 / 70 پیام  ،  2 / 9 / 68  ،  29 / 12 / 73 پیام نوروزی  ،  29 / 12 / 75 پیام نوروزی  ،  1 / 1 / 76 پیام نوروزی  ،  1 / 1 / 77 پیام نوروزی  ،  4 / 10 / 78  ،  25 / 9 / 79  ،  5 / 6 / 80  ،  15 / 9 / 81  و  11 / 2 / 87  . 

این ها همه دقیقاً مثل هم هستند . یعنی مقام معظم رهبری در این دوران حكومتشان قریب به 30 بار در مورد مصرف گرایی ما هشدار داده اند . امّا گوش شنوایی در كار نبوده . به همین دلیل است كه سالی كه باید به نام امام رضا (ع) نامیده شود ، به این نام نامیده می شود .

 اسراف و مصرف گرایی

مصرف گرایی به این معنا نیست كه به اندازه شأن خود مصرف نكنیم . مثلاً كسی در شأن و رتبه متوسط اجتماع قرار دارد ، هیچ اشكالی ندارد كه متوسط مصرف كند . و كسی كه در رتبه بالای اجتماع قرار دارد ، شأنش ایجاب می كند بالاتر خرج كند . مثلاً كارگر محترم شهرداری محترم شهرداری وقتی برای عیدی به درِ خانه‌ی یك خانواده ای از قشر متوسط می رود ، به 200 – 300 تومان راضی می شود و وقتی به در خانه‌ی یك خانواده ای از قشر بالا می رود به 1000 – 2000 تومان . مشكل ما این است كه مصرف ، بد انجام می شود ؛ اسراف یعنی دور ریز . مصرف ما مشكل دارد . مثلاً در شأن كسی كه در طبقه‌ی بالای اجتماع قرار دارد و ماشین خوب دارد ، این نیست كه روزی 100 كیلومتر در خیابان الكی با ماشین بگردد . این می شود اسراف . ماشین خوب داری ، درست هم استفاده كن . این طوری نیست كه بگوییم هر كس خانه‌ی خیلی خوب و یا ماشین خیلی خوب دارد ، اسراف كرده . نه ، مصرف غلط است .

در پیام بررسی كردیم و متوجّه شدیم كه الگوی مصرف مورد بحث است .

مقدار دور ریز نان مملكت ما طوری است كه می توان تنها با هزینه‌ی دور ریز نان تهران مشكل ازدواج یك میلیون زوج را ماهانه حل كرد . این مبلغ بسیار زیادی است . مقدار بسیار زیادی از هزینه های مملكت ما در سطل زباله است .

البتّه تصریح می كنیم كه ما الآن درباره‌ی مشكلات مربوط به مصرف مردمی صحبت می كنیم . درباره مشكلات دولت نیز كه اسراف های بسیار سنگینی است و قابل مقایسه با اسراف های كلّ ملّت هم نیست ، هم صحبت می كنیم . كه دولت باید آن مشكلات را بررسی كند و حتما هم در حال بررسی است . امّا ما درباره‌ی خودمان داریم صحبت می كنیم . مشكل اصلی ما این است كه ما فقط خودمان را می بینیم و چند نفر دور و برمان را . و می گوییم اگر چقدر می شود مثلا می شود ماهی 2000 – 3000 تومان و فكر نمی كنیم كه اگر ما یك میلیون نفر بشویم ، نفری 2000 تومان چقدر زیاد می شود . اكثریت مطلق مردم در جامعه‌ی ما مبتلای به اسراف هستند و بد مصرف می كنند . مشكل ما در تنوع مصرف است .

دلایل رواج اسراف و مصرف گرایی :

 1- حبّ نفس ، حبّ دنیا و تنوّع طلبی :

ما عادت نكرده ایم كه برای نیاز ، زندگی كنیم ، عادت كرده ایم كه برای نیاز نفس خود زندگی كنیم ، نفسی كه سیری ناپذیر است ! میزان بسیار زیاد تنوّع طلبی در جامعه‌ی ما باعث اسراف بسیار زیادی شده : تغییر ماشین ، موبایل ، خانه ، غذا و فرش و لباس و ... باعث شده دچار مصرف گرایی افراطی شویم . در حالی كه كمد ما پر از لباس است ، ما دائم در حال تغییر آن هستیم . لباس های قبلی كه در كمد است هزینه‌ی مملكت است كه بایگانی شده ، مثل این است كه شما پول ها را از بانك بگیری و بگذاری در خانه ات . بعد هم می گویی من كاری كه نمی كنم ، چه اسرافی ؟!

امّا نگهداری همین هزینه مثل این است كه پول را بگیری و بگذاری در صندوق . باید نفست را آدم كنی . عُرفا جملاتی می فرمودند كه امروزه اصلا خریداری ندارد . می فرمودند : طعام را للقوّه باید خورد . یعنی باید طوری غذا خورد كه قوّت بگیری نه طوری غذا خورد كه نفست قدرت بگیرد . سفره های بسیار رنگینی كه خورده هم نمی شود از بس كه زیاد است . و بعد هم دور ریخته می شود .

اگر در استفاده از وسایل نقلیه ، نفس بخواهد استفاده كند ، انسان مصرف گرا می شود . در هر چیز دیگری هم همین طور هست . در جهان امروز میزان استفاده از اطعمه و اشربه‌ی غیرمجاز - چیزهایی كه برای بدن لازم نیست و برای انسان ضرر دارند مثل انواع و اقسام نوشابه ها و تنقلات – بسیار زیاد است . و ترك استفاده از این مواد مضر و غیر ضروری می توان هزینه‌ی لازم برای حل بسیاری از مشكلات مملكت را فراهم كرد .

در زمان بحران اقتصادی تایلند پادشاه تایلند اعلام كرد كه هر تایلندی یك قاشق برنج كمتر بخورد تا این بحران اقتصادی برطرف شود . بدین نحو بحران اقتصادی تایلند در طول یك ماه حل شد و به جایی رسید كه تایلند امروزی از كشورهای مهم صادر كننده‌ی برنج است .

در بحران كرده جنوبی ، رئیس جمهور كره جنوبی اعلام كرد كه زن ها مقداری از طلا خود را برای حل بحران اقتصادی بدهند . بحران اقتصادی حل شد و بعد با این پول جمع شده ، صنایعی راه انداختند كه دارد آمریكا را فلج می كند . مثل صنایع اتومبیل .

مشكل ما بد مصرف كردن است و اگر مصرف را بیاوریم تا جایی كه برای ما سود داشته باشد ، خوب است . اگر خواهان رفاه هستیم رفاه نیز حد و مرزی دارد . نباید به اقتصاد مملكت برای رفاه خود ضربه بزنیم . اگر می خواهید سرمایه گذاری كنید توی بانك و یا بازار بورس سرمایه گذاری كنید . در غرب اجازه داده نمی شود كه اقتصاد فردی به اقتصاد ملّی ضربه بزند . در غرب اصلا خانه نمی خرند . خانه را با وسایلش اجاره می كنند .

علّت عقب افتادگی ما از كشور های غربی این است كه فرهنگ ما مشكل دارد . به خاطر حبّ نفس و تنوّع طلبی داریم به اقتصاد مملكت ضربه می زنیم .

 2- خود خواهی و دیگر نبینی :

از دلایل دیگر مصرف گرایی ، این است كه خبر از قشر محروم نداریم . مقام معظم رهبری در دیدار با زنان فرمودند : در مملكتی كه محتاج به كمك زیاد است ، چرا این قدر تزئینات می خرید ؟ در مملكتی كه می شود به جای خریدن این تزئینات مشكلات بسیاری از افراد محروم جامعه را حل كرد ، چطور جرأت می كنید این طور خرج كنید ؟ این به خاطر حسّ خودخواهی ماست كه نسبت به دیگران بی تفاوت هستیم . راجع به زندگی دیگران و آن چه در دنیا می گذرد بی خبر هستیم . روزانه در جهان سی هزار نفر از گرسنگی می میرند . آن وقت ما هر وقت حوصله مان سر رفت ، چیزی می خوریم ! این مصرف گرایی است .

 3- عرف و جامعه :

یعنی قوانین عرفی كه دارد بر ما حكومت می كند یعنی به جای آن كه به جامعه رنگ بدهیم ، جامعه به ما رنگ می دهد حتّی در بین مذهبی ها . اگر برادری یا خواهری بخواهد بر طبق الگوی اسلامی مصرف كند و بخواهد اسراف را از زندگیش حذف كند بزرگ ترین مشكلش جامعه‌ی ما و اطرافیانش است . اگر دختر یا پسری بخواهد ساده و با مهریه‌ی پایین ازدواج كند ، مورد تمسخر اطرافیان قرار می گیرد . حتّی در بین مذهبی های جامعه نیز این موضوع رواج دارد . كلید مشكل ازدواج در جامعه در دست پدر و مادر های جامعه‌ی ماست كه بسیار مصرف گرا هستند . می شود انسان شیك و تمیز و مرتب باشد با این كه خوب وسایلش را نگه دارد . مخصوصا در بین خواهران ما كه احساسات قوی دارند ، مصرف گرایی باعث آزار و اذیتشان می شود . این موضوعات برای پسر ها زیاد حائز اهمیت نیست امّا اگر خواهری بخواهد به حرف رهبرش عمل كند ، جامعه به او فشار می آورد و اگر او متفاوت از دیگران عمل كند تحقیر و تمسخر می شود . ادّعاهای مذهبی ها كه مدّعی پیروی از حضرت فاطمه (س) هستند گوش فلك را كر كرده است امّا سر سوزنی از هوای نفسانی ، تجمّل گرایی و رسم و رسومات مسخره‌ی خود پایین نمی آیند . برای حضرت زهرا (س) یك دهه می گیرد و گریه می كند امّا وقتی به او گفته می شود الگوی زندگیت ، زندگی حضرت زهرا (س) باشد ، می گوید به ما چه ! فاطمه‌ی زهرا برای خودش ما هم برای خودمان ! این توهین به اهل بیت است . یك دهه برای حضرت زهرا (س) و یا امام حسین (ع) عزاداری می كنیم و بقیه‌ی سال نیز باید مانند آن ها زندگی كنیم . 4 تا روایت هم پیدا كرده اند كه « زن خوب ، مركب خوب ، خانه خوب و ... » در مقابل علامه مجلسی روایات بسیاری دارند كه بر طبق آن این جور زندگی كردن نفاق است . « یؤمنون بعض یكون بعض » یعنی چیزهایی از دین را كه مطابق دل خود می بیند قبول دارد و به بقیه‌ی دستورات محل نمی گذارد و می گوید ما همین تكّه از دین را گرفته ایم . این از آثار نفاق است . از خصوصیات منافقین در قرآن آمده است كه بخش هایی از دین را جدّی می گیرند چون آن را دوست دارند و به بخشی دیگر عمل نمی كنند و آن را فراموش می كنند چون آن را دوست ندارند .

مشكل ما این است كه عرف و جامعه دارد فشار می آورد . امّا زمان انقلاب ، اوضاع جامعه برعكس بود . خدا لعنت كند كسانی را كه آن فرهنگ را برداشتند و فرهنگ تجمل را به جایش گذاشتند . مصرف گرایی دقیقا چیزی است كه دشمنان ما خواهان آن هستند . یعنی كه پول را به سمت دشمنان سوق بدهیم ، اوضاع آن بهبود یابد و اوضاع آن خراب شود . مثلا در یك خیابان كه رد می شوی 3000 تا پوشاك فروشی و یا 170 تا طلا فروشی هست ! فكر می كردم كه در یك خیابان كه 170 تا طلا فروشی هست ، یعنی همه‌ی آن ها درآمد دارند ؟ مردم كه این قدر درآمد ندارند . فهمیدم كه مردم طلا نمی خرند ولی مدام طلاهایشان را عوض می كنند . به روز می كنند . وقتی می گویند خانه تكانی ، به این معنی نیست كه همه‌ی وسایل خانه را بیرون بریزی و دوباره از نو بخری !

4- خودنمایی :

برادر و یا خواهری كه فكر می كند محبت دست لباس و زینت است ، برادر و خواهری كه فكر می كند می تواند قلب مردم را با زینت و لباس و آرایش فتح كند ، هر روز 5 بار در نمازهایش و در هر نوبت 2 بار به دروغ می گوید ایّاك نعبد و ایّاك نستعین. اگر می خواهی خودنمایی بكنی ، خدا باید تو را بنمایاند ! با لباس كسی بهت نگاه نمی كند .

در مورد مذهبی های ما گفته می شود كه در مجالس عروسیشان در طول یك شب چندین بار لباس عوض می كنند . كسانی كه با لباس ، با ماشین ، با خانه ، با رنگ های مختلف و با جلوه نمایی و خودنمایی افراطی سعی می كنند در جامعه خودی نشان بدهند ، از نظر روان شناسی مبتلا به عقده های روانی هستند . آدم كه نباید با لباس و ماشین خودش را نشان بدهد . در مورد رسیدگی به خود ، پیامبر (ص) فرمودند تمیز و منظم باشید .

البتّه بعضی برادران و خواهران ما افراطی هستند . از نظر رسیدگی به خود به خصوص بعد از ازدواج بی توجّه هستند . دین نیز این را قبول ندارد . از زیبایی های ذات زنان این است كه باید در خود و یا در لباسشان زیبایی هایی داشته باشند ، امّا در این مورد نباید افراطی باشیم .

 5- خانواده و محیط خانواده :

رسم و رسومات خانواده اگر با فرامین دینی منافات داشته باشد باید آن ها را كنار گذاشت . مثلا رسم دارند 3 شبانه روز عروسی می گیرند . رسم مزخرف و مسخره ای هست . به جای هزینه برای چنین مراسمی می توان این پول را برای حلّ بسیاری از مشكلات جامعه به كار برد .

 6- تقلید :

الف) نقش حاكمان و حكومت در تقلید : النّاس علی دین ملوكهم . مردم به دین بزرگ تر های خودشان نگاه می كنند . ملوك در این جا الزاما به معنی حاكمان یك حكومت نیست . ملوك به معنای بزرگ تر های ما است .

این بهانه كه من خانه ای از خودم ندارم ، این خانه ای در آن نشسته ایم مال دولت است ، بهانه ای است كه هر كسی بهش می خندد . وقتی كسی در خانه‌ی امرا زندگی می كند ، اخلاق امرا را پیدا می كند . اگر امرا و حاكمان یك كشور در بالاترین سطح یك جامعه زندگی كنند ، هر گونه مبارزه با مصرف گرایی در سطح عمومی مردم یقینا بی حاصل و بی نتیجه است . مردم می گویند برو ببین بالا چه خبر است ! در مملكت ما قانون « از كجا آورده ای » باید دوباره احیا شود . كسانی كه میلیاردی و تیلیاردی در مملكت مصرف می كنند باید رسوا شوند تا مردم بدانند كه زهد به عنوان یك اصل اخلاقی اسلامی كه در جمهوری اسلامی باید رعایت شود ، نهادینه شده است . اگر از مقامات بالای كشور شروع به پرورش زهد كنیم ، مردم نیز از حاكمان و فرمانروایان خود تقلید می كنند . نه این كه مثلا اگر رئیس جمهور و یا فلان وزیر به شهر یا كشوری دعوت می شوند و سفره‌ی رنگینی هم انداخته شده ، همه عكس بگیرند كه رئیس جمهور پای سفره‌ی رنگین نشسته ! نه ، منظور این نیست . رسم این است كه از مقامات این گونه پذیرایی شود . منظور این است كه روال زندگی باید صحیح باشد . وگرنه عكس پای سفره رنگین همه دارند ، عكس پای سفره نان و پنیر و سبزی هم همه دارند . عكس دلیل نیست . باید ببینی عقیده و روش زندگی آن مقام كشوری چیست . امیرالمؤمنین (ع) در نامه ای به عثمان بن حنیف نوشته اند « شنیدم كه در پای سفره‌ی رنگین بوده ای ، شنیدم كه اغنیا را بر فقرا ترجیح داده ای . » او با برنامه ریزی انتخاب كرده بود كه بر سر این سفره بنشیند و اغنیا را بر فقرا ترجیح داده بود .

مهم روال زندگی است ، وگرنه هر فردی ممكن است گاهی در پای سفره های رنگین هم باشد . ما این مدل افراط گری را نیز قبول نداریم كه از حاكمان خود بخواهیم هرگز و هیچ جایی ماشین خوب سوار نشوند و یا پای سفره های رنگین نباشند . باید دید روال زندگی آن ها چیست . ما از حاكمان توقع داریم كه روال زندگیشان بر مبنای زهد باشد . نه این كه در حكومت جمهوری اسلامی یك مسئول به شهری سفر كند ، و برای این كه كباب درجه یك بخورد از شهر دیگر با هواپیما برایش كباب بیاورند ! آن هم در جمهوری اسلامی !

چون آقا فرمودند ، حاكمان باید روال و شیوه‌ی زندگی خود را مشخص كنند . یا بیایند قانون بدهند بگویند وقتی رهبر صحبت می كند برای مردم صحبت می كند ، به دولتی ها كاری ندارد ! این قانون اوّل . قانون دوم این كه نخیر ! آقا برای دولتی ها صحبت می كنند و بعد با مردم . اگر قانون دوم درست است ، تمامی حاكمان نظام اعم از مجلس ، قوه قضائیه ، قوه مجریه ، شورای نگهبان ، مجمع تشخیص مصلحت نظام باید روال و شیوه‌ی زندگی خود را برای مردم روشن كنند . شفّاف به مردم گزارش بدهند .

اگر این اتّفاق افتاد ، ما امسال از دام شعاری شدن بیرون رفتیم وگرنه امسال هم مثل سال های قبل ! هر چقدر در سال های قبل مملكت علوی شد ، امسال هم مصرف گراییش كم می شود !

بنابراین ما از حاكمان انتظار شفاف سازی در مورد روال زندگیشان و نحوه‌ی مصرفشان داریم .

 ب) نقش رسانه ها در تقلید : وقتی كه رسانه های ما دائم در حال ترویج مصرف گرایی هستند ، جمع ترویج مصرف گرایی با سال اصلاح الگوی مصرف چگونه اتّفاق خواهد افتاد ؟

رسانه های ما می توانند همان گونه كه برای كمپانی هایی بهترین تیزر های تبلیغاتی را با بهترین كیفیت می سازند ، برای مصرف گرایی هم می توانند امسال انیمیشن ، تیزر و كلیپ های جذاب و زیبا بسازند برای دادن الگوی زهد به جامعه .

باید ببینیم كه آیا امسال این اتّفاق می افتد و یا این كه در بین فیلم ها و برنامه های تلویزیون تبلیغ 200 نوع پفك و یخچال پخش می شود ، بالایش هم می نویسند سال اصلاح الگوی مصرف !!!

    810932tygf157vz0.gif

پوستر زیبای سال 1389 سال همت مضاعف,کار مضاعف را به شما عزیزان تقدیم میکنم.

برای دیدن پوستر کلیک کنید

 

درباره وبلاگ

با سلام مدیریت وبلاگ ورود شما را به وبلاگ "سال 1388 سال اصلاح الگوی مصرف" خوش آمد می گوید این وبلاگ در راستای پیام سال 88 مقام معظم رهبری و نام گذاری این سال به سال اصلاح الگوی مصرف به منظور ارائه مباحثی در این زمینه ایجاد گردیده است. تا شایدبتواند گامی کوچک در تحقق فرمایشات مقام معظم رهبری وسربلندی کشورمان بردارد مدیر وبلاگ : امیر محمد رحمتی وضعیت یاهو

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان

olgou-masraf.mihanblog.com